Test Mitsubishi Outlander PHEV

Test Mitsubishi Outlander PHEV

2019-02-16T10:19:22+00:0015 Feb 2019, 12:31|Categories: Mitsubishi|

De Outlander is zowel een lieveling als verschoppeling. Veel zakelijke rijders zijn overgestapt naar het merk, puur uit fiscaal gewin. Een binding met het merk of design is er eigenlijk niet, maar vooral het financiële plaatje klopt. Daardoor is de keuze voor deze auto er één van het pure rationele soort. Toch zijn er wel degelijk liefhebbers van het uiterlijk. Deze groep wordt naar ons idee groter bij de tweede generatie. Lelijk was de eerste generatie niet, maar door zijn veelvuldige verschijning op de openbare weg is er een gewenning opgetreden. Het nieuwe model oogt duidelijk anders. Het front is flink onder handen genomen en de achterlichtunits zijn vergroot. Met deze frisse look kan het model wellicht nog wat nieuwe kopers trekken.

In 2016 wordt de fiscale regeling voor plug-in hybrides flink versoberd. De bijtelling gaat omhoog van 7 naar 15 procent, dus dat wordt nog een uitdaging voor het Japanse merk. De voordelen zullen echter blijven, zoals het trekgewicht van 1500 kilo en het riante interieur. Ook binnenin zijn er de nodige wijzigingen verricht aan het dashboard. De knoppen op het stuur zijn van een stuk betere kwaliteit en dat is ook van toepassing op de afwerking. De stoelen zijn wat plat, waardoor de zitpositie wel in orde is, maar op lange afstanden dit kan gaan vervelen. Uiteraard is er veel luxe aan boord. De voorstoelen zijn elektrisch verstelbaar en verwarmbaar. Ook het stuurwiel kan optioneel lekker warm worden en dit geldt ook voor de voorruit. Ideaal tijdens koude winters. Bij het activeren van deze optie hoeft de ruit niet meer te worden gekrabd. De Outlander beschikt over adaptieve cruise controle en een systeem dat waarschuwt wanneer de wegbelijning wordt overschreden. Dan is er nog een botsingwaarschuwing die bij een signaal laat horen bij een naderende aanrijding.

Dan over naar het rijden. De tweeliter benzinemotor wordt geholpen door een elektromotor. Het vermogen van de benzinevariant bedraagt 121pk. Gecombineerd ligt de power op 203pk. Daarmee wordt honderd bereikt in 11 seconden en de top is vastgelegd op een bescheiden 170 kilometer per uur. In de praktijk is het mogelijk om 40 kilometer ver elektrisch te rijden. Daarvoor moet je echter wel over een fluwelen rechtervoet beschikken. In het normale dagelijkse verkeer zal 25 kilometer een realistischer opgave zijn. Het is dus goed mogelijk om zuinig te rijden. Over een volledige tank met een zevental keren volledig opladen wisten we een verbruik van 1 op 20 te scoren. Wanneer je echter wat minder let op pluggen en dit eigenlijk nauwelijks doet, dan kruipt de verbruiksmeter naar een sombere 10 liter over 100 kilometer afstand.

De aandrijflijn is gekoppeld aan een CVT-automaat – een traploze transmissie. Vooral bij het optrekken op de snelweg is dit even afzien. De motor loeit behoorlijk bij dit accelereren en dat dringt ook goed door tot de passagiers. Eenmaal op snelheid zijn de stabiliteit en het comfort wel voldoende. Van bochten houdt de Outlander net als zijn voorganger nog steeds niet, mede wegens het hoge zwaartepunt is er sprake van overhellen. Het stuurgedrag is behoorlijk gevoelloos. Toch is rijden in de PHEV geen straf. Mede dankzij de fiscale regelingen zullen veel kopers gematigd tevreden zijn. Bij de tweede generatie is er duidelijk weer een stap voorwaarts gemaakt – als het gaat om het uiterlijk, het interieur en een paar details. Het grootste argument om voor deze Japanner te gaan zal ook in 2016 vooral nog vanwege de looks zijn. Hoe het in de jaren daarna zal gaan verlopen, blijft gissen.

Plus punten

  • Op veel punten verbeterd
  • Nog meer veiligheidssystemen leverbaar
  • Fiscale voordelen ook nog in 2016

Min punten

  • Nog steeds loeiende CVT...
  • ...en fors verbruik op benzinemotor