We rijden de Polestar 2 zowel in een periode waarin we met winterse omstandigheden te maken hebben, als onder lenteachtige condities. Dat geeft ons de ruimte om verschillende periodes met elkaar te vergelijken en het effect van de kou op de 77 kWh netto grote accu te meten. Hierover hebben we al het nodig gemeld. In dit deel focussen we ons op het interieur en de eigenschappen die de Polestar zo’n fijne auto maken.

Ondanks de forse wielen is de Polestar behoorlijk comfortabel op korte oneffenheden. Binnenin blijft het comfort grotendeels gehandhaafd. Daar neem je plaats op fijn zittende stoelen die elektrisch verstelbaar zijn. Het zitvlak is uit te schuiven, waardoor de stoel ontzettend goed naar je eigen smaak is in te stellen. Het dikke stuurwiel ligt goed in de hand. Wanneer de acculading op 100 procent staat, kan je afhankelijk van je rijstijl rekenen op 400 tot 500 kilometer actieradius. Geen probleem. Zeker wanneer het wat zachter dan wel warmer is buiten. Nog zoiets fijns: de waarschuwing die je krijgt wanneer je de geldende maximumsnelheid overschrijdt zet je heel makkelijk uit met een druk op het pijltje naar links op het stuurwiel. Let er wel op dat je dat pijltje tijdig indrukt, want soms hapert het systeem en wordt het waarschuwingssignaal niet uitgeschakeld, zeker wanneer je het signaal probeert uit te zetten wanneer je al even aan het rijden bent.

Het infotainmentsysteem is zoals in ons eerdere verhaal gemeld gebaseerd op Google, maar verdient in dit verhaal nadere aandacht. Zo is de Google Maps navigatie in te schakelen waarbij de resterende hoeveelheid sap in de accu zichtbaar wordt en zich adaptief aanpast als je je rijstijl tijdens de rit verandert. Klein nadeel: het accupercentage op de bestemming wordt niet getoond op het display bij de snelheidsklok, waardoor je bij een rit waarbij je zonder acculading dreigt te komen zitten je zelf af en toe handmatig het percentage moet checken op het centrale scherm op het middenconsole. Dankzij een centrale volumeknop op het middenconsole werkt de bediening heel gemakkelijk. Dat geldt ook voor het switchen tussen de verschillende radiostations, hetzij FM, danwel DAB+. De adaptive cruise controle werkt goed en doet denken aan het systeem van Volvo dat al een jaar of 10 geleden is geïntroduceerd. Daarmee is het echter geen verouderd systeem, sterker nog, het werkt heel goed. Zeker de stuurassistent houdt je alert, maar geeft ook gelegenheid om comfortabel te rijden. Aan alles merk je dat de auto erop gericht is je te onthaasten. Natuurlijk, als het moet sprint je in 6,2 seconden naar 100 kilometer per uur en de top is zelfs 205 kilometer per uur, maar daar nodigt de Polestar 2 niet perse toe uit.

De versnellingspook is handzaam, duidelijk en ligt prettig in de hand. De transmissie reageert direct op input van de bestuurder, vooral bij het insteken in krappe parkeervakken. De 360 graden camera helpt je bij het navigeren in een vak. De graphics zijn helder. De testversie is niet uitgerust met een trekhaak, anders hadden we kunnen ervaren hoe inparkeren met een aanhangwagen is, geholpen door het uitgebreide parkeercamera systeem. De Polestar 2 mag veel trekken, 1500 kilo geremd en 750 kilo ongeremd.