Vrijwel heel autorijdend Nederland weet inmiddels wel dat een hoge zit gegarandeerd voor veel kopers zorgt. Steeds meer mensen stappen over op een hogere zit, waardoor het autolandschap in hoog tempo wijzigt. Lang niet iedereen is geïnteresseerd in het traditionele A- B- en C-segment. Het gaat om de hoge zit, en praktisch gebruiksgemak komt op de tweede plaats. Rijplezier blijft belangrijk. En daarvoor ben je vaak bij Ford aan het juiste adres. Heb je bijvoorbeeld ons verhaal in de Ford Fiesta ST al gelezen? Indien niet het geval, kan je dat hier alsnog doen. We hebben dus hoge verwachtingen van de Puma.

Baby Porsche Macan
Het uiterlijk van deze Puma heeft wel wat van die van een baby-Porsche Macan. Het design is veelgeroemd. Zeker in de juiste kleurstelling staat het ‘m heel goed. We zagen onlangs een crèmekleurig model in een erg geslaagde trim. Ook de testauto is uitgedost in een mooie blauwe kleur. Opvallend, maar niet overdreven aanwezig. Binnenin valt de prima afwerking op, alhoewel het op detailniveau wel eens steken laat vallen. Zo zijn er ook wat harde plastics gebruikt. Het interieur herkennen we gelijk van de Fiësta. Dat is een compliment, maar tegelijkertijd ook een aanbeveling aan Ford om het aantal knopjes net wat te verminderen. Het zou ergonomisch gezien nog wat overzichtelijker kunnen. Het gaat dan met name om de knopjes op het stuur, want de middenconsole is mooi opgeruimd. Het centrale heldere display werkt handig en snel.

Echte rijdersauto
Opties zijn er in voldoende mate aanwezig op de test-Puma, toch missen we er nog wel enkele. Zo ontbreekt dual-zone airco. Maar dat is dan ook bijna het enige dat mist. Met het dichtslaan van de portieren horen we een dof, maar kwalitatief hoogstaand geluid. Op meer plaatsen bemerk je dat er werk is gemaakt van het optimaliseren van de bouwkwaliteit. De stoelen zitten goed, jammer alleen dat je vrij dicht op de bijrijder zit. Het dikke stuurwiel voelt robuust aan en nodigt uit tot het sportievere bochtenwerk. Daar blinkt de Puma behoorlijk in uit, want dankzij het lage zwaartepunt zou je het sportieve karakter nauwelijks kunnen onderscheiden van die van z’n kleinere broertje, de Ford Fiësta. Het sturen gaat met ontzettend veel gevoel, je mikt de auto goed en precies een bocht in. Van het onderstel krijg je daarbij voldoende feedback voor de timing.

Emotie versus ratio
Ook op de langere afstanden gaan de stoelen niet vervelen. Je zit gewoon prima. Omdat het hier gaat om een handbak, lijkt de insteek voor dit koperspubliek ook duidelijk degene die een wel in is voor een potje sportief boenderen. Daarbij is de 125pk voldoende voor wat pret, maar niet meer dan dat. Toch klinkt het roffeltje van de driecilinder nog best leuk en weet het geheel binnen 10 seconden naar honderd te sprinten. De top ligt op een acceptabele 191 kilometer per uur. Voor de zakelijke rijders die vaak in de Randstad moeten wezen, raden we ondanks het rijplezier van de handbak een automaat aan. Daar is het toch vaak filerijden geblazen. Behoorlijk luxe uitgerust kost de Ford Puma in deze trim 32.057 euro. Daarvoor heb je ook een Ford Focus Wagon, met meer ruimte (kofferbak 608 liter versus 456 liter) en meer praktisch gebruikersgemak. Wanneer je echter voor het uiterlijk bent gevallen van deze flamboyante held, wil je niet meer anders.