Meer dan twintig jaar lang voerde Opel de verkooplijsten in Nederland aan. Dat veranderde pas rond 2004/2005, toen Volkswagen het stokje overnam. Ondertussen hebben ze niet stilgezeten bij Opel. Het merk is inmiddels onderdeel van de PSA-groupe, die erg goed het karakter van het merk heeft weten te behouden. Het model dat centraal staat in deze test is echter nog van GM makelij. Je zou zeggen dat General Motors inmiddels by far is ingehaald door de techniek van alledag, maar dat is allerminst het geval. We hebben in deze testperiode de Astra leren kennen als een aangename en comfortabele C-segmenter.

In een tijd waarin je moet concurreren met types als de Volkswagen Golf, Ford Focus en Skoda Octavia, moet je van goede huize komen om hen van repliek te voorzien. Toch is dat best goed gelukt bij de gefacelifte Opel Astra. De voorzijde is wat scherper getekend en voortaan is het dashboard voorzien van alle luxe die je zou verwachten in dit gedeelte van de markt. Het geheel voelt erg degelijk aan. Om te beginnen voorziet keyless entry erin dat je je sleutel op zak kunt houden. Eenmaal ingestapt maken de AGR gecertificeerde stoelen veel indruk. Ze zitten heerlijk, ook voor de lange ritten. Bovendien is het onderstuk uitschuifbaar, ideaal voor als je langere benen hebt. Een koppeling met Apple Car Play is snel gemaakt. Opvallend is de optie van stoelventilatie, dat kom je maar zeer zelden tegen in dit segment. Enkel de Koreaanse tegenstrevers bieden deze heerlijk optie. Verkoeling op een hete zomerdag is op die manier altijd dichtbij.

Het vrij stevige stuurwiel pakt fijn aan en voelt solide. De automaat schakelt soepel door de versnellingen, het gaat hier om een negentrapsautomaat. De zogenoemde 9AT schakelt veel, maar ook onopvallend. Daardoor heb je altijd voldoende kracht aan boord. Pas bij snelheden van onder de 50 kilometer per uur valt het soms op dat de bak soms moeite heeft om het juiste verzet te kiezen. Sportief is de Opel niet, maar comfortabel zeker. Dankzij de 122pk sterke diesel voelt de motor best krachtig aan. Uiteraard ook geholpen door het rijke koppel dat altijd aanwezig is. Praktisch is het allemaal wel, want met een bagageruimte van 540 liter tot optioneel bij het neerklappen van alle banken 1630 liter, heb je vrijwel nooit meer ruimte tekort. Helaas valt het model met 1365 kilo net in de wat zwaardere gewichtsklasse en betaal je daardoor iets meer MRB.

De combinatie van een praktijkverbruik van 1 op 20 en een brandstofinhoud van 48 liter kom je al snel richting de 1000 kilometer ver op één tank. Erg netjes. Helaas is de Opel Astra in deze uitvoering ook behoorlijk aan de prijs. Dat heeft twee oorzaken. Allereerst is er de milieu boete vanuit de overheid, diesels worden nu eenmaal vrij zwaar belast met de BPM. Daarnaast is de Opel Astra volgehangen met allerlei luxe die je nauwelijks terugvindt bij concurrentie, zoals stoelventilatie en een negentrapsautomaat. Het maakt dat de auto aanvoelt als een klasse hoger, maar daarvoor betaal je dan ook de prijs. Met een aanschafprijs van 45 mille is het wel even slikken. Deselecteer je echter een aantal opties, dan heb je voor 35 mille een nette – op benzine rijdende – Opel Astra ST. Want als je voor een diesel kiest in deze tijden, heb je in elk geval lef.